Shloka 10
Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
एवंवृत्तास्तु ये केचिल्लोके5स्मिन् सत्त्वसंश्रया: | ब्राह्मणा ब्रह्म॒योनिस्थास्ते धीरा: साधुदर्शिन:
evaṁvṛttās tu ye kecil loke 'smin sattvasaṁśrayāḥ | brāhmaṇā brahmayonisthās te dhīrāḥ sādhudarśinaḥ ||
Wika ni Vāyu: “Yaong mga nabubuhay sa daigdig na ito sa gayong paraan—kumakapit sa katotohanan at sa kadalisayan ng pagkatao—at na, bilang mga Brahmin, ay nananatiling matatag na nakaugat sa Kataas-taasang Brahman, ang pinagmulan ng pag-usbong ng Veda: sila lamang ang itinuturing na matitibay at malinaw ang paningin. Pagkaunawa nilang ang mga gawaing inuudyukan ng pagnanasa—gaya ng pagbibigay, paghahandog, pag-aaral, mga panata, pag-iimpok at pag-aangkin, karaniwang ‘dharma,’ at pagpapakasakit—ay nagiging walang saysay kapag pinapatakbo ng pagnanasa, itinataguyod nila ang mataas na asal na nakaugat sa katotohanan at sa pagkakabatid sa Brahman.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True wisdom is defined not by desire-driven religious acts, but by conduct rooted in truth (satya/sattva) and steady establishment in Brahman, the ultimate source of the Veda. Such persons are called dhīra (steadfast) and sādhudarśin (right-seeing).
Vāyudeva is instructing the listener about the marks of a genuinely wise Brahmin: one who follows a higher mode of life grounded in truth and Brahman-realization, rather than being motivated by craving for results from charity, sacrifice, study, vows, possessions, or austerities.