Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
यदायमतिकष्टानि सर्वाण्युपनिषेवते । अत्यर्थमपि वा भुड्क्ते न वा भुड्क्ते कदाचन
yadāyam atikaṣṭāni sarvāṇy upaniṣevate | atyartham api vā bhuṅkte na vā bhuṅkte kadācana ||
Sinabi ng Siddha: “Kapag ang taong ito ay nakagawian nang lumapit sa lahat ng bagay na labis na nakapipinsala, nagiging pabagu-bago ang kanyang asal—minsan ay sobra kung kumain, at minsan nama’y hindi kumakain kailanman.”
सिद्ध उवाच
The verse highlights the ethical necessity of moderation and steadiness: indulging in what is harmful and swinging between overeating and fasting reflects loss of self-governance and undermines disciplined life.
A Siddha is describing a person’s destabilized behavior—seeking out harmful extremes and showing inconsistency in eating—likely as part of a broader instruction on proper conduct and restraint.