Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
दुष्टान्नामिषपानं च यदन्योन्यविरोधि च । गुरु चाप्यमितं भुद्धक्ते नातिजीर्णेडपि वा पुन:
duṣṭān nāmiṣapānaṃ ca yad anyonyavirodhi ca | guru cāpy amitaṃ bhunkte nātijīrṇe ’pi vā punaḥ ||
Sinabi ng Siddha: Kumakain siya ng maruming pagkain at inumin, maging karne at nakalalasing; kumakain din siya nang magkakasabay ng mga pagkaing magkakasalungat ang katangian. Kung minsan ay kumakain siya ng mabibigat na pagkain, at sobra pa ang dami. Minsan, bago pa matunaw ang naunang kinain, kumakain siyang muli—walang pagpipigil at walang pag-unawa.
सिद्ध उवाच
The verse criticizes lack of restraint and discernment in consumption—taking impure items, mixing incompatible foods, overeating heavy meals, and eating again before digestion. Ethically, it points to self-control (dama) and mindful conduct (ācāra) as supports of dharma.
A Siddha is describing a person’s undisciplined habits, especially regarding food and drink, as part of a broader moral evaluation. The focus is on observable conduct that reveals inner disorder and ethical negligence.