Shloka 21
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
तमायान्तं सहित देवसंघै: प्रत्युध्ययां सपुरोधा मरुत्त: । चक्रे पूजां देवराजाय चाग्रयां यथाशास्त्रं विधिवत् प्रीयमाण:
tam āyāntaṃ sahita-deva-saṅghaiḥ pratyudyayau sa-purodhā maruttaḥ | cakre pūjāṃ deva-rājāya cāgryāṃ yathā-śāstraṃ vidhi-vat prīyamāṇaḥ ||
Nang makita ni Haring Marutta si Indra, hari ng mga diyos, na dumarating kasama ang kapulungan ng mga diyos, siya—kasama ang kanyang punong pari ng angkan—ay lumabas upang salubungin siya. Taglay ang masayang puso, isinagawa niya para sa banal na hari ang pinakamataas na parangal at pagsamba, ayon sa itinatakda ng mga banal na kautusan at sa wastong anyo ng ritwal. Ipinakikita nito ang asal ng mapitagang pagtanggap at ang disiplinadong pagsunod sa dharma sa pagharap sa isang karapat-dapat na panauhin.
संवर्त उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true honor and hospitality are not merely emotional gestures but disciplined acts aligned with śāstra and proper procedure. Marutta’s joy is expressed through correct ritual conduct, showing that devotion and respect gain ethical strength when guided by dharma.
Indra approaches accompanied by other gods. King Marutta, with his priest (purohita), goes forward to welcome him and performs the foremost ceremonial honor (agryā pūjā) in the prescribed, rule-bound manner.