अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
अनुमान्य महाराजं तत् सद: सम्प्रसाद्य च । विप्र: प्रगल्भो मेधावी स राजानमुवाच ह
anumānya mahārājaṃ tat sadaḥ samprasādya ca | vipraḥ pragalbho medhāvī sa rājānam uvāca ha ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos parangalan ang dakilang hari at pasayahin ang buong kapulungan, isang brāhmaṇa na matapang at matalas ang pag-unawa ang nagsalita sa pinuno. Ipinakikita ng tagpong ito ang wastong asal ng pagpapayo: paggalang sa kapangyarihan, mabuting kalooban sa mga nakatatandang nagtitipon, at walang takot na pananalitang nakaugat sa karunungan.
वैशम्पायन उवाच
True counsel is offered with three virtues: honoring the ruler (respect), pleasing the assembly (social harmony), and speaking boldly with intelligence (fearless truth grounded in learning).
A learned brāhmaṇa, after paying respects to the king and winning the goodwill of the assembled court, prepares to speak and then addresses the king.