कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
समाश्चास्य तु राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् । नारदो5प्यगमद् राजन् परमर्षियथेप्सितम्
samāś cāsya tu rājānaṃ dharmātmānaṃ yudhiṣṭhiram | nārado 'py agamad rājan paramarṣir yathā-ipsitam ||
Wika ni Vaiśampāyana: Sa paglipas ng panahon, dumating din ang dakilang pantas na si Nārada sa haring si Yudhiṣṭhira—may pusong matuwid at matatag sa dharma—dumating ayon sa kaniyang nais, O Hari. Ang pagdalaw na ito’y hudyat ng sandaling ginagabayan ng banal na kalooban sa salaysay, kung saan ang bigat ng tungkuling moral ng hari ay sinasalubong ng makapangyarihang payong espirituwal.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores that a ruler grounded in dharma is supported by timely spiritual guidance: the arrival of a paramarṣi like Nārada implies that ethical governance and inner rectitude attract authoritative counsel, helping the king navigate duty, grief, and responsibility.
After some time, Nārada comes to Yudhiṣṭhira. Vaiśampāyana narrates this to King Janamejaya, marking a transition where a great sage’s visit prepares the ground for important information or instruction relevant to the events of the Āśramavāsika Parva.