Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
ऋषिस्तथा गालवो<थाष्टकश्न भरद्वाजो5रुन्धती वालखिल्या: । शिबिर्दिलीपो नहुषो<म्बरीषो राजा ययातिर्धुन्धुमारो5थ पूरु:
ṛṣiḥ tathā gālavaḥ atha āṣṭakaḥ bharadvājaḥ arundhatī vālakhilyāḥ | śibiḥ dilīpaḥ nahuṣaḥ ambārīṣaḥ rājā yayātiḥ dhundhumāraḥ atha pūruḥ ||
Wika ni Bhishma: “Gayundin, ang mga pantas—sina Galava, Ashtaka, Bharadvaja, Arundhati, at ang mga Valakhilya—kasama ang mga rajarshi na sina Shibi, Dilipa, Nahusha, Ambarisha, Haring Yayati, Dhundhumara, at Puru—nang mapagtibay ang pasiya, ay nagsilabas sa banal na paglalakbay, na si Indra, tagapagdala ng vajra at pumatay kay Vritra, ang kanilang pinuno. Sa paglibot sa mga tirtha, sa kabilugan ng buwan ng Māgha ay narating nila ang pampang ng banal na Ilog Kaushiki.”
भीष्म उवाच
The verse elevates tīrtha-yātrā (pilgrimage) as a disciplined, collective act rooted in firm resolve (niścaya), where sages and righteous kings seek merit through sacred travel and association with exemplary beings—symbolized by placing Indra, the upholder of cosmic order, at the forefront.
Bhishma lists a distinguished assembly of sages and royal sages who, after deciding upon a pilgrimage, travel through many sacred sites and arrive on Māgha full moon at the Kauśikī River’s holy bank, with Indra leading the procession.