Shloka 6
Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
जम्मु: पुरस्कृत्य महानुभावं शतक्रतुं वृत्रहण नरेन्द्रा: । तीर्थानि सर्वाणि परि भ्रमन्तो माघ्यां ययु: कौशिकी पुण्यतीर्थाम्
Jambhuḥ puraskṛtya mahānubhāvaṃ śatakratuṃ vṛtrahaṇaṃ narendrāḥ | tīrthāni sarvāṇi pari bhramanto māghyāṃ yayuḥ kauśikīṃ puṇyatīrthām ||
Wika ni Bhishma: Inilagay nila sa unahan bilang pinuno si Indra na dakila—ang nagsagawa ng sandaang handog, ang pumatay kay Vritra—at ang mga hari ay lumisan sa paglalakbay-pananampalataya. Nilibot nila ang lahat ng banal na tawiran (tīrtha), at sa huli’y narating ang banal na Kauśikī, ilog na nagpapadalisay at pook-pananampalataya, sa mapalad na araw ng kabilugan ng buwan sa buwan ng Māgha.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tīrtha-yātrā as a dharmic discipline: moving through sacred places with right intention, under worthy guidance, and at auspicious times to cultivate merit (puṇya) and moral refinement.
A group of kings, led by Indra (praised as Śatakratu and Vṛtrahan), travels through many pilgrimage sites and arrives at the holy Kauśikī river on the Māgha full-moon observance.