Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
शुनःसख उवाच अग्निहोत्रमनादृत्य स सुखं स्वपतु द्विज: । परिव्राट् कामवृत्तो<स्तु यस्ते हरति पुष्करम्
Śunaḥsakha uvāca: agnihotram anādṛtya sa sukhaṁ svapatu dvijaḥ | parivrāṭ kāmavṛtto 'stu yas te harati puṣkaram ||
Sabi ni Śunaḥsakha: “Nawa’y ang brahmin na nagnakaw ng iyong lotus ay makatulog nang payapa kahit pinabayaan niya ang araw-araw na agnihotra. At bagama’t taglay niya ang panlabas na anyo ng isang naglalakbay na renunciate, nawa’y mamuhay siya ayon sa kapritso at pagnanasa—upang makibahagi sa bunga ng mga kasalanang nabanggit.”
शुनःसख उवाच
The verse condemns hypocrisy: sacred status (dvija) and ascetic appearance (parivrāṭ) are meaningless if one neglects obligatory rites like agnihotra and lives driven by desire. Ethical conduct, not mere identity or costume, determines moral consequence.
Śunaḥsakha utters an imprecation against the person who stole ‘your lotus,’ wishing that he remain complacent while committing serious breaches—neglecting agnihotra and behaving licentiously even as a renunciant—thereby incurring the fruits of those sins.