Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 14
प्रतिग्रहभेदः — The Distinction between Giving and Accepting
Vṛṣādarbhī–Saptarṣi Dialogue
दक्षिणाग्रास्ततो दर्भा विष्टरेषु निवेशिता: । पादयोश्वैव विप्राणां ये त्वन्नमुपभुञज्जते
dakṣiṇāgrās tato darbhā viṣṭareṣu niveśitāḥ | pādayoś caiva viprāṇāṃ ye tv annam upabhuñjate ||
Wika ni Bhishma: Pagkatapos, inayos niya ang damong darbha (kuśa) na ang mga dulo ay nakaturo sa timog sa ibabaw ng mga upuan. At sa ilalim ng mga paa ng mga Brahmin na kakain, inilagay rin niya ang kuśang nakaturo sa timog—isinagawa ang ritwal nang malinis at maingat, gaya ng nararapat sa mga handog para sa mga yumao.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ritual propriety and mindful purity in ancestral offerings: even details like arranging south-pointed kuśa on seats and under the diners’ feet are part of dharma when honoring the departed through brāhmaṇa-feeding.
Bhishma describes the procedure of a śrāddha-like rite: the performer prepares the seating with darbha grass oriented southward and places it beneath the feet of the brāhmaṇas who will eat, marking the act as a carefully observed ancestral offering.