अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
ये च भाष्यविद: केचिद् ये च व्याकरणे रता: । अधीयते पुराण ये धर्मशास्त्राण्यथापि च
bhīṣma uvāca | ye ca bhāṣyavidaḥ kecid ye ca vyākaraṇe ratāḥ | adhīyate purāṇe ye dharmaśāstrāṇy athāpi ca ||
Sinabi ni Bhishma: Yaong mga bihasa sa mga bhāṣya (mga awtoritatibong paliwanag), yaong masigasig sa vyākaraṇa (balarila), at yaong nag-aaral ng Purāṇa at ng Dharmaśāstra—ang gayong mga disiplinado at ganap na Brahmana, sa kanilang kaalaman at wastong asal, ay nagiging bukal ng kalinisan para sa iba. Inilalarawan na ang kanilang presensya at pagsunod sa banal na pag-aaral at sa etikal na pamumuhay ay nakapagpapabanal maging sa ibang Brahmanang nakaupo sa abot ng kanilang tanaw.
भीष्म उवाच
Bhishma praises disciplined Brahmins devoted to rigorous scriptural learning—commentaries, grammar, Purāṇas, and Dharmaśāstras—implying that true scholarship joined with proper conduct has a purifying, uplifting influence on society.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues enumerating the qualities of exemplary Brahmins, highlighting their fields of study and suggesting that such learned, self-controlled persons sanctify others by their presence and practice.