Shloka 12
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
रक्षांसि गच्छते हव्यमित्याहुर्ब्रह्मयवादिन: । जुआरी
bhīṣma uvāca | rakṣāṃsi gacchate havyam ity āhur brahmavādinaḥ | śrāddhaṃ bhuktvā tv adhīyīta vṛṣalītālpagaśn yaḥ ||
Wika ni Bhishma: “Ipinahahayag ng mga pantas na tagapagpaliwanag ng Brahman na ang handog na havis ay napupunta sa mga rākṣasa kapag ito’y kinakain kasama ng mga taong sumisira at dumudungis sa banal na hanay ng kainan. Kaya, matapos makibahagi sa pagkain ng śrāddha, nararapat na magbalik sa pag-aaral ng Veda; datapwat ang kumakain habang nakikisama sa babaeng mababang uri (o lumalapastangan sa kabanalan ng higaan) ay nagiging di-karapat-dapat—ang kanyang pakikilahok ay dumudungis sa ritwal at inililihis ang bunga nito palayo sa mga ninuno at sa mga diyos na siyang dapat tumanggap.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual acts like śrāddha and offerings require moral and social discipline: association with ‘line-corrupting’ participants and sexual/ethical transgressions are said to deflect the rite’s merit, symbolically making the offering fall to rākṣasas rather than benefiting the intended recipients.
In Bhīṣma’s instruction to Yudhiṣṭhira on dharma, he cites the view of brahmavādins about śrāddha and sacrificial food: improper participants contaminate the dining line, so the rite’s fruit is spoiled; he then states a prescriptive rule about conduct after eating at śrāddha and warns against those whose behavior makes them unfit.