Shloka 13
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
सोमविक्रयिणे विष्ठा भिषजे पूयशोणितम्
bhīṣma uvāca | somavikrayiṇe viṣṭhā bhiṣaje pūyaśoṇitam |
Wika ni Bhishma: “Ang pagkaing inihahandog sa śrāddha, kapag ibinigay sa nagbebenta ng soma, ay nagiging para sa mga Pitṛ na gaya ng dumi; at kapag ipinain sa manggagamot, nagiging gaya ng nana at dugo—di-karapat-dapat tanggapin ng mga ninuno. Gayundin, ang kaloob sa śrāddha na ibinigay sa taong nabubuhay sa pagsasagawa ng pagsamba sa mga templo ay sinasabing nasasayang at walang bunga. Ang pagkaing ibinigay sa usurero ay di-matatag ang bunga; at ang ibinigay sa śrāddha sa mangangalakal ay walang pakinabang ni sa mundong ito ni sa kabilang-buhay.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Śrāddha offerings are not merely about giving food; the recipient’s suitability (as defined by dharma-text norms) affects the spiritual efficacy. Bhishma uses stark metaphors to warn that giving śrāddha-food to certain livelihoods is treated as ritually unfit and fruitless for the ancestors.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhishma is teaching Yudhiṣṭhira about dharma, specifically rules and cautions regarding śrāddha and charitable gifts. This verse lists categories of recipients considered improper for śrāddha, emphasizing consequences for the rite’s intended benefit to the Pitṛs.