गोप्रदान-माहात्म्ये गोलोक-प्रश्नः
Gopradāna-Māhātmya: Inquiry into Goloka
पर्णशालेति विख्यातो रमणीयो नराधिप । विद्वांसस्तत्र भूयिष्ठा ब्राह्म॒णाश्चावसंस्तथा
Bhīṣma uvāca | Parṇaśāleti vikhyāto ramaṇīyo narādhipa | vidvāṁsas tatra bhūyiṣṭhā brāhmaṇāś cāvasaṁs tathā ||
Sinabi ni Bhīṣma: “O hari, may isang kaaya-ayang pamayanan na tanyag sa mga tao sa pangalang Parṇaśālā. Doon ay naninirahan, sa napakaraming bilang, ang maraming Brahmin na marurunong—sa banal na gitnang lupain sa pagitan ng Gaṅgā at Yamunā, sa mababang pook na malapit sa kabundukan ng Yamunā. Itinatatag ng tagpong ito ang dharmikong kapaligiran: isang pamayanang nakaugat sa pagkatuto at sa asal-Brahmin, na siyang pagmumulan ng aral at mga huwarang salaysay.”
भीष्म उवाच
The verse frames a dharmic environment—an esteemed settlement filled with learned Brahmins in a sacred region—implying that ethical instruction is best grounded in places and communities devoted to learning, discipline, and righteous conduct.
Bhishma begins describing a renowned and pleasant village called Parṇaśālā, located in the central sacred region between the Gaṅgā and Yamunā, where many learned Brahmins reside—setting the stage for a subsequent moral or illustrative account.