Shloka 17
Karma-Phala Rahasya and the Ethics of Dāna (कर्मफल-रहस्यं दानधर्मश्च)
स्त्रियस्त्रिषवर्णं स्नात्वा वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् । स्वर्ग सत्येन लभते दीक्षया कुलमुत्तमम्
striyaḥ triṣavarṇaṁ snātvā vāyuṁ pītvā kratuṁ labhet | svargaṁ satyena labhate dīkṣayā kulam uttamam ||
Wika ni Bhīṣma: Sa pagtalikod sa mga kaligayahang kaugnay ng babae, sa pagligo sa tatlong itinakdang oras, at sa pamumuhay na tila “umiinom ng hangin” (sukdulang pagpipigil), nakakamit ang kabutihang-katumbas ng isang yajña. Sa katotohanan, nakakamit ng tao ang langit; at sa dīkṣā (banal na disiplina ng panata), nakakamit niya ang marangal na angkan—ibig sabihin, mataas na dangal at dalisay na tradisyon ng pamilya.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma links inner discipline to spiritual results: severe restraint and purity of conduct can yield the merit of sacrifice; truthfulness leads to heaven; and disciplined consecration (dīkṣā) elevates one’s ‘kula’—understood as noble standing sustained by vows and purified conduct.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing Yudhishthira on dharma. Here he summarizes a set of ascetic and ethical observances—continence/restraint, thrice-daily bathing, austere living, truthfulness, and dīkṣā—by stating the corresponding fruits they are said to produce.