Shloka 1
Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
एकषष्टितमो< ध्याय: राजाके लिये यज्ञ
Yudhiṣṭhira uvāca—dānaṁ yajñaḥ kriyā ceha kiṁsvit pretya mahāphalam | kasya jyāyaḥ phalaṁ prokte kīdṛśebhyaḥ kathaṁ kadā ||
Wika ni Yudhiṣṭhira: “Sa pagitan ng pagkakawanggawa at paghahandog na sakripisyo—at sa lahat ng gawaing panrelihiyon sa mundong ito—alin ang nagbibigay ng pinakadakilang bunga pagkalipas ng kamatayan? Sa dalawa, alin ang sinasabing higit na mataas ang kinalalabasan? Sa anong uri ng mga brāhmaṇa dapat magbigay ng kaloob, kailan at paano? At sa anong paraan at sa anong panahon dapat isagawa ang mga sakripisyo? Nais kong malaman ito nang tapat at wasto. O marunong, ipaliwanag mo sa akin nang masinsinan ang dharma tungkol sa pagbibigay.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: how to evaluate the spiritual efficacy of charity (dāna) versus sacrifice (yajña), and what proper criteria (recipient, time, manner) make these acts ethically and religiously fruitful, especially with regard to posthumous merit.
At the opening of the chapter, Yudhiṣṭhira approaches a learned authority (contextually Bhīṣma in the Anuśāsana Parva) and asks for a detailed exposition on the comparative merits of dāna and yajña and the correct rules for giving and performing rites.