Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 34
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
“जो मनुष्य स्वाध्यायशील और सदाचारी ब्राह्मणको सर्वगुणसम्पन्न गृह और शय्या आदि गृहस्थीके सामान देता है, उसे उत्तर कुरुदेशमें निवास प्राप्त होता है ।।
vaiśampāyana uvāca — yo manuṣyaḥ svādhyāyaśīlaḥ sadācāraś ca brāhmaṇaṃ sarvaguṇasampannaṃ gṛhaśayyādīni gṛhasthī-sāmāni dadāti, sa uttarakurudeśe nivāsaṃ prāpnoti. dhuryapradānena gavāṃ tathā vai lokān avāpnoti naro vasūnām. svargāya cāhus tu hiraṇyadānaṃ tato viśiṣṭaṃ kanakapradānam.
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang taong may paggalang na nagkakaloob sa isang brāhmaṇa na masigasig sa svādhyāya at may mabuting asal—na ganap sa mga kabutihan—ng bahay, higaan, at iba pang kagamitang pangkabuhayan, ay sinasabing magkakamit ng paninirahan sa lupain ng Uttara-Kuru. Sa pag-aalay ng mga bakang panghila at mga baka, naaabot ng tao ang mga daigdig ng mga Vasu. Ang pagbibigay ng mga palamuting ginto ay ipinahahayag na nagdadala sa langit, at ang pag-aalay ng dalisay at pinong ginto ay nagbibigay ng higit pang dakilang bunga.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage ranks forms of dāna (charitable giving) by their spiritual fruit: supporting a learned, virtuous Brāhmaṇa with essential household provisions yields exalted residence (Uttara-Kuru); gifting cattle and draught animals grants the Vasus’ realms; gifting gold leads to heaven, and gifting pure refined gold is praised as even more meritorious.
Within Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Vaiśampāyana continues a didactic enumeration of donations and their results, describing specific gifts (household support, cattle, gold) and the corresponding heavenly or ideal destinations they are believed to secure.