Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
नैवेशिकं सर्वगुणोपपन्नं ददाति वै यस्तु नरो द्विजाय । स्वाध्यायचारित्र्यगुणान्विताय तस्यापि लोका: कुरुषूत्तरेषु
naiveśikaṁ sarvaguṇopapannaṁ dadāti vai yastu naro dvijāya | svādhyāyacāritryaguṇānvitāya tasyāpi lokāḥ kuruṣūttareṣu ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang taong nagkakaloob ng isang tahanang maayos at ganap sa lahat ng kabutihang katangian sa isang “dalawang ulit na isinilang” (dvija) na brāhmaṇa—na may taglay na kaalaman mula sa banal na pag-aaral (svādhyāya) at matuwid na asal—ay nagkakamit ng mga daigdig sa hilagang mga lupain ng mga Kuru.
वैशम्पायन उवाच
Supporting a worthy, learned, and morally disciplined Brahmin by providing a well-furnished residence is praised as a high form of dāna; it yields great spiritual merit and an exalted posthumous destination.
Vaiśampāyana is describing the fruits of specific charitable acts. Here he states the reward for gifting a proper dwelling to a dvija who is characterized by svādhyāya (sacred learning) and good conduct.