Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
भीष्म उवाच यत् किंचित् कर्म मानुष्यं संस्थानाय प्रदृश्यते । मन्त्रवन्मन्त्रितं तस्थ मृषावादस्तु पातक:
bhīṣma uvāca yat kiñcit karma mānuṣyaṃ saṃsthānāya pradṛśyate | mantravanmantritaṃ tastha mṛṣāvādastu pātakaḥ ||
Wika ni Bhishma: “Anumang gawa ng tao na nakikitang isinasagawa upang maitatag ang kaayusan at katatagan, kahit pa ito’y isakatuparan nang lihim at may masusing pag-uusap na gaya ng isang kapulungan—gayunman, ang pagsasalita ng kasinungalingan ay kasalanan.”
भीष्म उवाच
Even when an action is aimed at establishing social order and is carefully planned in counsel, speaking falsehood remains morally blameworthy; the end does not automatically sanctify the means of lying.
Bhishma is instructing on dharma, emphasizing ethical limits within statecraft and deliberation: policy may be planned in secret counsel, but deliberate falsehood is still counted as a pātaka (sin).