स्त्रीस्वभावप्रश्नः — Nārada and Pañcacūḍā on Strī-svabhāva
Anuśāsana-parva 38
न चान्यदिह कर्तव्यं किज्चिदूर्ध्व यथाविधि । गुप्तो गोपायते ब्रह्मा श्रेयो वस्तेन शोभनम्
bhīṣma uvāca | na cānyad iha kartavyaṃ kiñcid ūrdhvaṃ yathāvidhi | gupto gopāyate brahmā śreyo vastena śobhanam ||
Wika ni Bhishma: “Dito, wala nang ibang dapat gawin maliban sa wastong iniutos ng batas-dharma. Kapag pinangangalagaan, ang Brahmin (brahma) ay siya ring nagtatanggol sa tagapagtanggol; doon nakasalalay ang tunay na mapalad at dakilang kabutihan. Kaya para sa mga sumusunod sa itinakdang kaayusan, ang pinakamataas na kabutihan ay nagmumula sa pag-iingat at paglilingkod sa mga Brahmin at sa pagtupad sa sariling tungkulin.”
भीष्म उवाच
One should not seek duties beyond what is scripturally prescribed; the highest welfare (śreyas) comes from performing one’s ordained dharma and especially from protecting and honoring the Brahmin/sacred knowledge, which is said to reciprocally protect the protector.
Bhishma continues his instruction on righteous conduct, emphasizing a social-ethical principle: uphold prescribed duties and safeguard the Brahmin order (and by extension sacred learning), presenting it as a source of mutual protection and ultimate well-being.