Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 15
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
यदि वैरिषु भृत्येषु स्वजनव्यवहारयो: । विषयेष्विन्द्रियाणां च आकाशे मा पराक्रम
yadi vairiṣu bhṛtyeṣu svajana-vyavahārayoḥ | viṣayeṣv indriyāṇāṁ ca ākāśe mā parākrama ||
“Kung tunay kang may lakas, ipamalas ang tapang sa nararapat pag-ukulan—laban sa mga kaaway, sa pagharap sa mga umaasa at mga alipin, sa asal ng sariling mga tao at sa mga pagtatalo ng nagsasakdal at nasasakdal, at sa pagpigil sa mga bagay na umaakit sa mga pandama. Huwag mong sayangin ang puwersa sa mga nananahan sa himpapawid; ang gayong paglusob ay ligaw at hungkag sa katarungan.”
श्येन उवाच
Educational Q&A
Strength and heroism are meaningful only when directed toward rightful arenas—defending against enemies, acting justly in social/legal dealings, and conquering one’s own senses. Misusing power against inappropriate targets is condemned.
Śyena offers counsel that reframes ‘parākrama’ (valor) as ethical discipline: prove power through responsible action in human conflicts and self-mastery, not by futile or wrongful aggression against beings ‘in the sky’ (i.e., remote or improper targets).