Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
पर्याये तात कम्मिंश्रिद् ब्राह्मण्यमिह विन्दति । ब्राह्मण जो-जो जिस प्रकार करना चाहता है
śakra uvāca | paryāye tāta kasmiṃś cid brāhmaṇyam iha vindati | tāta jīvaḥ asya jagataḥ antar anekāsu yoniṣu bhraman bāhulyena janma labhate | evaṃ janma-janmāntareṣu kadācit sa brāhmaṇatvaṃ prāpnoti |
Wika ni Śakra (Indra): “Anak ko, sa pag-ikot ng panahon, ang isang nilalang sa mundong ito ay umaabot sa kalagayang Brahmana sa isang tiyak na pagkakataon. Habang gumagala sa daigdig, dumaraan sa maraming sinapupunan at anyo ng kapanganakan, ang may-katawang sarili ay muling isinisilang nang paulit-ulit. Kaya, matapos ang sunod-sunod na kapanganakan, sa isang panahon ay nakakamit nito ang pagiging Brahmana.”
शक्र उवाच
Brahminhood is presented as something attained in due course through the long wandering of the jīva across many births—implying a moral-spiritual maturation shaped by karma and discipline rather than a merely accidental or momentary condition.
Indra (Śakra) is instructing a listener addressed as “tāta,” explaining how beings transmigrate through many forms and, at some point in that sequence of births, may attain the status of a brāhmaṇa.