Shloka 29
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि इन्द्रमतड्रसंवादे एकोनत्रिंशो5ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi indramataḍrasaṃvāde ekonatriṃśo 'dhyāyaḥ
Kaya nito, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Anuśāsana Parva—lalo na sa bahaging tumatalakay sa dharma ng pagbibigay—nagtatapos ang pag-uusap nina Indra at Mataḍrasa, at natatapos ang ikadalawampu’t siyam na kabanata. Ipinahihiwatig ng pangwakas na tala (colophon) ang paglipat sa susunod: ang aral tungkol sa kawanggawa at matuwid na asal ay inilatag sa pamamagitan ng mapagturong palitan ni Indra, na binibigyang-diin na ang dāna (pagiging mapagbigay) ay dapat maunawaan bilang isang disiplinadong tungkuling etikal sa loob ng dharma.
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse is a colophon marking the close of a teaching unit: it frames the preceding instruction as part of dāna-dharma (the ethical discipline of giving) delivered through Indra’s dialogue, underscoring charity as a regulated duty within dharma rather than mere impulse.
The text signals the end of the chapter and the conclusion of the Indra–Mataḍrasa conversation within the Anuśāsana Parva’s dāna-dharma section, preparing the reader to move to the next chapter/topic.