मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
दुर्वासा जमदन्निश्चव मार्कण्डेयोडथ गालव: । भरद्वाजो<थ रैभ्यक्ष यवक्रीतस्त्रितस्तथा
vaiśampāyana uvāca |
durvāsā jamadagnis ca mārkaṇḍeyo ’tha gālavaḥ |
bharadvājo ’tha raibhyaś ca yavakrītaḥ tritas tathā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “(Kabilang sa mga pantas na iyon) sina Durvāsā, Jamadagni, Mārkaṇḍeya, at saka si Gālava; si Bharadvāja at gayundin si Raibhya; si Yavakrīta at si Trita rin.” Sa bahaging ito, ipinagpapatuloy ng epiko ang mapitagang talaan ng mga ṛṣi—mga alaalang kaugnay ng matinding pag-aayuno, karunungan, at kapangyarihang moral—na wari’y itinatanghal bilang mga huwaran at saksi ng dharma, na ang buhay at aral ay gabay sa wastong gawi.
वैशम्पायन उवाच
By enumerating revered sages, the text underscores that dharma is preserved and transmitted through realized teachers; their reputations—ascetic discipline, learning, and moral force—serve as ethical reference points for society and kingship.
Vaiśampāyana continues a formal list of ṛṣis within Anuśāsana-parvan’s instructional context, naming several well-known sages as part of a broader catalogue meant to honor them and invoke their authority in matters of conduct and tradition.