मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
विश्वामित्र: स्थूलशिरा: संवर्त: प्रमतिर्दम: । बृहस्पत्युशनोव्यासाश्ष्यवन: काश्यपो ध्रुव:
vaiśampāyana uvāca |
viśvāmitraḥ sthūlaśirāḥ saṃvartaḥ pramatir damaḥ |
bṛhaspaty-uśano-vyāsaś chyavanaḥ kāśyapo dhruvaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “(Kabilang sa mga dakilang pantas na iyon) sina Viśvāmitra, Sthūlaśiras, Saṃvarta, Pramati, Dama, Bṛhaspati, Uśanas (Śukra), Vyāsa, Cyavana, Kāśyapa, at Dhruva.” Sa bahaging ito, nagpapatuloy ang mapitagang pagbanggit sa mga ṛṣi na kinikilalang may kapangyarihang moral—mga pinagmumulan ng dharma at huwaran ng wastong asal—upang ang susunod na aral ay tumindig sa bigat ng banal na pamana.
वैशम्पायन उवाच
The verse reinforces dharma through appeal to recognized authorities: by naming revered ṛṣis and teachers, the text signals that the forthcoming norms and counsel stand within an established lineage of wisdom and disciplined living.
Vaiśampāyana continues an enumeration of eminent sages, effectively creating a roll-call of respected figures whose presence and reputation authenticate the discourse and frame it as rooted in inherited sacred knowledge.