Shloka 53
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत् कदाचन । यस्य कन्याह्दे वासो देवलोक॑ स गच्छति
vaivasvatasya sadanaṃ na sa gacchet kadācana | yasya kanyāhrade vāso devalokaṃ sa gacchati ||
Ang sinumang manirahan sa banal na Kanyā-hrada (lawa ng dalaga) ay hindi na kailanman mapapadpad sa tahanan ni Vaivasvata (Yama). Pagkaraan ng kamatayan, mararating niya ang daigdig ng mga diyos. Pinupuri ng talatang ito ang disiplinadong paglalakbay at paninirahan sa banal na pook bilang daan ng dharma upang linisin ang wakas at tiyakin ang mapalad na hantungan sa kabilang-buhay.
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
Residence at a revered tīrtha (here, Kanyāhrada) is presented as a powerful dharmic practice that yields puṇya, purifies one’s destiny, and leads to a heavenly afterlife—symbolized by not having to go to Yama’s abode.
The speaker is extolling the greatness (māhātmya) of a specific sacred place, stating the spiritual result of staying there: freedom from Yama’s realm and attainment of Devaloka after death.