तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
अत ऊर्ध्व विसर्गस्य परीक्षां ब्राह्मणे शूणु
ata ūrdhvaṁ visaragasya parīkṣāṁ brāhmaṇe śṛṇu | adya dāna-bhojanārthaṁ brāhmaṇasya parīkṣāyāṁ yā kathā ucyate tāṁ śṛṇu | rājan, ye brāhmaṇāḥ patitā jaḍā unmattā vā bhavanti te deva-kārye pitṛ-kārye vā nimantraṇa-yogyā na bhavanti |
Sabi ni Bhīṣma: “Ngayon, makinig ka, O Brahmin, sa pagsusuring dapat gawin mula ngayon. Dinggin ang itinuturo tungkol sa kung paano susuriin ang isang brāhmaṇa kapag nagnanais magbigay ng kaloob at maghandog ng pagkain. O Hari, ang mga brāhmaṇang nalihis sa wastong asal, o mapurol ang isip, o nabaliw, ay hindi karapat-dapat anyayahan sa mga ritwal para sa mga diyos o para sa mga ninuno.”
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that charity and ritual hospitality must be guided by discernment: for deva-rites and ancestral rites, one should invite only those Brahmins who are ethically and mentally fit, avoiding those who are fallen in conduct, incapable of discernment, or mentally deranged.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing the king on dharma. Here he turns to practical guidance on how to assess Brahmins for invitations connected with gifting and ritual feeding, specifying who is not eligible for deva-kārya and pitṛ-kārya.