धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् । मातरं च पृथां धीमान् भ्रातृश्न पुरुषर्षभान्
vaiśampāyana uvāca | dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya gāndhārīṃ ca yaśasvinīm | mātaraṃ ca pṛthāṃ dhīmān bhrātṝṃś ca puruṣarṣabhān, vibho | kurukulānandano buddhimān yudhiṣṭhiro rājā dhṛtarāṣṭraṃ yaśasvinīṃ gāndhārīṃ devīṃ mātaraṃ kuntīṃ tathā puruṣapravarān bhrātṝn agre kṛtvā paścāt bhagavān śrīkṛṣṇo buddhimān viduro yuyutsuḥ sātyakiś ca saha gacchanti sma |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Inilagay niya sa unahan si Dhṛtarāṣṭra, kasama ang bantog na si Gāndhārī at ang ina nilang si Pṛthā (Kuntī), pati ang mga kapatid na matatapang na gaya ng toro—O makapangyarihan—at si Haring Yudhiṣṭhira, ang marunong at dangal ng angkan ng Kuru, ay naglakad na sila ang nangunguna; at sa likuran nila ay sumunod ang Mapalad na Śrī Kṛṣṇa, ang maingat na si Vidura, si Yuyutsu, at si Sātyaki. Ipinakikita ng tagpong ito ang sinadyang paggalang at pagpipigil ni Yudhiṣṭhira ayon sa dharma: kahit nagwagi, iginagalang pa rin niya ang mga nakatatanda at ang mga nagdadalamhati, upang mapanatili ang kaayusang panlipunan at moral sa pamamagitan ng magalang na asal.
वैशम्पायन उवाच
Even in triumph, a ruler should uphold dharma through humility and proper honor: Yudhiṣṭhira gives precedence to elders and the bereaved (Dhṛtarāṣṭra and Gāndhārī), modeling ethical kingship grounded in restraint, respect, and social harmony.
A formal movement/procession is described: Yudhiṣṭhira proceeds with Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī, and Kuntī placed in front along with the Pāṇḍava brothers, while Kṛṣṇa, Vidura, Yuyutsu, and Sātyaki follow behind—highlighting protocol and the emotional-political delicacy after the war.