निश्चक्राम पुरात् तस्माद् यथा देवपतिस्तथा । आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृप:,वे देवराज इन्द्रकी भाँति अपनी राजधानीसे बाहर निकले और यथासमय कुरुक्षेत्रमें शान्तनुनन्दन भीष्मजीके पास जा पहुँचे
vaiśampāyana uvāca |
niścakrāma purāt tasmād yathā devapatistathā |
āsasāda kurukṣetre tataḥ śāntanavaṁ nṛpaḥ ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Pagkaraan, lumisan ang hari mula sa lungsod na iyon, gaya ni Indra na panginoon ng mga diyos; at sa takdang panahon ay dumating siya sa Kurukṣetra, at narating si Bhīṣma, anak ni Śāntanu. Ipinakikita ng taludtod ang kanyang paglakad na may layon at disiplina—paghingi ng payo sa matuwid na nakatatanda bilang huwaran ng pamamahalang ginagabayan ng dharma.
वैशम्पायन उवाच
A ruler should act with resolve and humility, seeking guidance from a venerable authority rooted in dharma; the comparison to Indra highlights dignified, duty-bound leadership.
The king departs from his capital and travels to Kurukṣetra, where he approaches Bhīṣma (Śāntanu’s son), setting the stage for receiving instruction and counsel.