Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 53
करन्धमो नरश्रेष्ठ: कथध्मोरक्ष नराधिप: । दक्षो5म्बरीष: कुकुरो रैवतश्न महायशा:
bhīṣma uvāca |
karandhamo naraśreṣṭhaḥ kathadhmorakṣa narādhipaḥ |
dakṣo 'mbharīṣaḥ kukuro raivataś ca mahāyaśāḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “(Pakinggan pa) ang mga pangalan ng mga dakilang maharlikang rishi: si Karandhama, ang pinakamahusay sa mga tao; si Kathadhmora, panginoon sa mga hari; si Daksha; si Ambarisha; si Kukura; at si Raivata na bantog sa dakilang karangalan.” Sa kabuuan ng kabanatang ito, inihaharap ni Bhīṣma ang isang litanyang may kapakinabangan ng mga matuwid na pinuno; ang pag-alaala at pagbigkas sa kanilang mga pangalan ay itinuturing na nagpapalago ng dharma at nagdudulot ng espirituwal na biyaya.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Remembering and honoring exemplary rulers—figures associated with righteous conduct and good governance—is presented as a dharmic practice that supports ethical orientation and accrues religious merit.
Bhishma continues a catalog of celebrated kings/royal sages, naming several in succession as part of a longer litany whose recitation is praised.