Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 81
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
बहुप्रसाद: सुस्वप्नो दर्पणो<थ त्वमित्रजित् । वेदकारो मन्त्रकारो विद्वान् समरमर्दन:
vāyudeva uvāca | bahuprasādaḥ susvapno darpaṇo 'tha tvamitrajit | vedakāro mantrakāro vidvān samaramardanaḥ ||
Wika ni Vāyu: “Ikaw ang nagkakaloob ng saganang biyaya; ikaw ay may mga panaginip na mapalad; ikaw ay malinaw na gaya ng salamin; ikaw ang manlulupig ng mga kaaway. Ikaw ang tagapaglikha ng mga Veda, ang tagapaghayag ng mga mantra, ang lubos na nakaaalam, at ang dumudurog sa mga kaaway sa larangan ng digmaan.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal of divinity/ideal kingship: compassion toward devotees (bahuprasāda), inner and outer victory over enemies (amitrajit), purity and clarity (darpaṇa), grounding in sacred knowledge (vedakāra, mantrakāra), and the capacity to protect dharma through strength when necessary (samaramardana).
Vāyu is offering a hymn-like praise, stringing together honorific epithets that describe the addressed figure’s benevolence, purity, mastery of Vedic/mantric wisdom, and martial power—typical of Mahābhārata stuti passages that frame a moral-spiritual portrait through names and attributes.