कामार्थो पृष्ठत: कृत्वा लोभमोहानुसारिणौ । धर्म इत्येव सम्बुद्धास्तानुपास्व च पृच्छ च
kāmārtho pṛṣṭhataḥ kṛtvā lobhamohānusāriṇau | dharma ityeva sambuddhās tān upāsva ca pṛccha ca ||
Wika ni Bhishma: Isantabi ang kāma at artha—mga paghahangad na karaniwang sumusunod sa kasakiman at pagkalito. Kilalanin ang dharma lamang bilang tunay na kabutihan. Kaya manatili kang naglilingkod sa piling ng gayong mararangal na tao: yaong laging sabik sa pakikisama sa mga banal, at hindi kailanman nagsasawa rito; yaong itinuturing ang mga āgama bilang pinakamataas na kapangyarihan; at yaong laging kontento. Paglingkuran mo sila at magtanong upang maalis ang iyong mga pag-aalinlangan.
भीष्म उवाच
Prioritize dharma above kāma and artha, since worldly aims often trail greed and delusion; seek clarity by serving and questioning truly content, scripture-guided, virtuous elders.
In Bhishma’s instruction section of the Anushasana Parva, he advises the listener to approach and serve saintly, dharma-centered people and to ask them questions to remove doubts, emphasizing ethical discernment over worldly pursuits.