अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्नाणि दशैव हि । ततस्तैरदिता देवा: शरणं वासवं ययु:
abhyadravant devāṁs te sahasrāṇi daśaiva hi | tatas tair aditā devāḥ śaraṇaṁ vāsavaṁ yayuḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Sinalakay nila ang mga diyos—tunay ngang sampung libo ang bilang nila. Sa tindi ng panggigipit at pang-aapi, ang mga diyos na labis na nagdurusa ay tumakas at humingi ng kanlungan kay Vāsava (Indra). Ipinahihiwatig ng pangyayaring ito ang paulit-ulit na aral sa Mahābhārata: kapag ang kapangyarihan ay inaabuso upang pahirapan ang iba, ang mga pinahihirapan ay hahanap ng makatarungang pag-iingat, at ang pamumuno’y nasusubok sa tungkuling magkubli at magsauli ng kaayusan.
भीष्म उवाच
When the righteous are oppressed, seeking śaraṇa (refuge) with a rightful protector is appropriate; the protector’s dharma is to provide shelter and re-establish order against unjust aggression.
A host numbering ten thousand attacks the devas; the devas are badly afflicted and, unable to withstand the assault, flee to Vāsava (Indra) for protection.