Shloka 19
ते प्रगृह्ा महाघोरान् पर्वतान् परिघान् द्रुमान् विक्षोभयन्त: सलिलमुत्थितं शतयोजनम्
te pragṛhya mahāghorān parvatān parighān drumān vikṣobhayantaḥ salilam utthitaṃ śatayojanam |
Sinabi ni Bhīṣma: “Pagkasunggab sa nakapanghihilakbot na mga bundok, mga pamalong bakal, at mga punò, ginulo nila ang tubig nang ubod-lakas hanggang sa sumirit ang lawa nang sandaang yojana ang taas. Bitbit ang gayong kasindak-sindak na sandata, sinalakay ng mga Dānava ang mga diyos. Sampung libo ang kanilang hukbo. Nang lubhang pahirapan ang mga diyos, sila’y tumakas at humingi ng kanlungan kay Indra.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When oppression becomes unbearable, seeking rightful protection under a legitimate guardian (here, Indra as lord of the gods) is portrayed as an appropriate response; power used without restraint leads to fear and disorder, while refuge under dharmic authority restores stability.
A host of Dānavas, wielding mountains, iron clubs, and trees, violently churns a lake so its waters rise immensely and then assaults the gods; after being severely harassed, the gods retreat and take shelter with Indra.