Shloka 55
कीर्तितं परम॑ ब्रह्म सर्वश्रुतिपरायणम् | मड्ूल्यं सर्वभूतानां पवित्र बहुकीर्तितम्
bhīṣma uvāca | kīrtitaṁ paramaṁ brahma sarvaśrutiparāyaṇam | mūlyaṁ sarvabhūtānāṁ pavitraṁ bahukīrtitam |
Wika ni Bhishma: Ipinahayag na ang Kataas-taasang Brahman—na itinuturing na pinakahuling diwa ng lahat ng Veda. Siya ang tunay na halaga ng lahat ng nilalang, ang tagapaglinis na pinupuri nang paulit-ulit. Ang patuloy na pag-awit at pag-alaala sa Kataas-taasang Sarili, kasama ng magalang na pagbigkas sa mga pangalan ng mga diyos, mga rishi, at mga matutuwid na haring namahala sa daigdig, ay ipinahahayag na mapalad para sa lahat ng nilalang. Sa gayong walang patid na pagpupuri, napapawi ang mga karamdaman at napalalakas sa pinakamainam ang lahat ng gawain. Kaya, O Bharata, araw-araw—sa umaga at sa dapithapon—na may dalisay na isip, dapat purihin ng tao ang Panginoon at bigkasin din ang mga pangalan ng mga diyos, mga pantas, at mga haring huwaran na iyon.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that repeated glorification and remembrance of the Supreme Brahman—understood as the Vedic culmination—is profoundly purifying and auspicious for all beings. He also commends honoring the divine, the seers, and exemplary kings through recitation, as a daily discipline that strengthens one’s conduct and dispels afflictions.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma continues advising Yudhishthira (addressed as Bharata) on righteous practice. Here he emphasizes a regimen of morning-and-evening devotional recitation: praising the Supreme and remembering revered devas, rishis, and righteous rulers as ethical-spiritual exemplars.