अमृतांशूद्धवो भानु: शशबिन्दु: सुरेश्वर: । औषध॑ जगत: सेतु: सत्यधर्मपराक्रम:
bhīṣma uvāca | amṛtāṃśūdbhavo bhānuḥ śaśabinduḥ sureśvaraḥ | auṣadhaṃ jagataḥ setuḥ satyadharmaparākramaḥ ||
Wika ni Bhishma: Siya ang Maningning na nagpalitaw sa Buwan na may dalang amrita; ang Araw na nagliliwanag; ang Buwan na may tatak ng liyebre; ang Panginoon ng mga diyos. Siya ang gamot na nagpapagaling sa daigdig, ang tulay na nagdadala sa mga nilalang upang makatawid sa karagatan ng pag-iral sa sanlibutan, at ang may lakas na nakaugat sa katotohanan at dharma.
भीष्म उवाच
The verse praises the divine as the sustaining power behind cosmic lights (Sun and Moon) and as the moral force that heals and carries the world across suffering; true strength (parākrama) is portrayed as inseparable from satya (truth) and dharma.
In Anushasana Parva, Bhishma continues a hymn-like enumeration of divine names and functions, describing the deity through cosmic roles (Sun/Moon), sovereignty over the gods, and ethical guardianship as the world’s remedy and bridge.