अग्रणीर्ग्रामणी: श्रीमान् न््यायो नेता समीरण: । सहस्मूर्धा विश्वात्मा सहस्राक्ष: सहस्रपात्
agraṇīr grāmaṇīḥ śrīmān nyāyo netā samīraṇaḥ | sahasramūrdhā viśvātmā sahasrākṣaḥ sahasrapāt ||
Ipinagpatuloy ni Bhishma ang pag-awit ng mga banal na pangalan: Siya ang nangungunang gabay na umaakay sa mga naghahanap; ang pinuno ng lahat ng nilalang; ang marilag sa ningning. Siya ang anyo ng katarungan at wastong pangangatwiran; ang tagapagpaandar sa makina ng daigdig; ang hanging-hininga na nagpapakilos sa mga buhay. At inilalarawan siya sa lawak na sumasaklaw sa lahat—may sanlibong ulo, Siya ang Sarili ng sansinukob, may sanlibong mata at sanlibong paa.
भीष्म उवाच
The verse teaches that true leadership and dharma are rooted in the Supreme who is both the cosmic guide (netā/agraṇī) and the very principle of justice (nyāya). The ‘thousand-headed/eyed/footed’ imagery emphasizes that moral order is upheld by an all-pervading, all-seeing reality that sustains and directs all beings.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and devotion. Here he continues reciting divine epithets (as in the Viṣṇu Sahasranāma context), describing the Lord’s functions—guiding, governing, animating through breath—and His universal form, as part of a larger teaching on righteous living and liberation-oriented devotion.