भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिरनिन्दित: । प्राचीनबर्हिर्भविता हविर्धाम्न: सुतो महान्,अन्तर्धामासे अनिन्द्य प्रजापति हविर्धामाकी उत्पत्ति होगी। हविर्धामाके पुत्र महाराज प्राचीनबर्हि होंगे
antardhāmno havirdhāmā prajāpatir aninditaḥ | prācīnabarhir bhavitā havirdhāmnaḥ suto mahān |
Wika ni Īśvara: “Mula kay Antardhāman ay isisilang ang walang-dungis na Prajāpati na nagngangalang Havirdhāman. At mula kay Havirdhāman ay lilitaw ang kanyang dakilang anak, si Haring Prācīnabarhis.” Itinatanghal ng talata ang isang banal na talaangkanan, inilalarawan ang mga huwarang pinuno at ninuno bilang ‘walang kapintasan’—isang paglalapat na inuugnay ang wastong angkan sa pamumuhay ayon sa dharma at sa pagpapatuloy ng kaayusang ritwal.
ईश्वर उवाच
The verse underscores dharmic continuity through a revered lineage: progenitors and kings are described as 'blameless,' implying that moral excellence and ritual order are integral to legitimate succession and social stability.
Īśvara is recounting a genealogical sequence: Antardhāman begets the Prajāpati Havirdhāman, and Havirdhāman in turn begets the eminent king Prācīnabarhis.