भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
समुत्पत्स्यति गोविन्दो मनोर्वशे महात्मन: । अड्ढजी नाम मनो: पुत्रो अन्तर्थामा ततः पर:
samutpatsyati govindo manor vaṁśe mahātmanaḥ | aṅgo nāma manoḥ putro ’ntardhāmā tataḥ paraḥ ||
Wika ni Īśvara: “Si Govinda ay lilitaw (isisilang) sa angkan ng dakilang-loob na si Manu. Magkakaroon si Manu ng anak na nagngangalang Aṅga; at pagkaraan niya’y susunod ang isang salinlahing tatawaging Antardhāmā.” Sa diwa ng talata, ito’y isang maka-Diyos na talaangkanan: ang pagbaba ng Panginoon ay inilalarawan na nagaganap sa isang maharlikang lahing pinadalisay ng dharma, upang itaas ang mga deva at ibalik ang matuwid na kaayusan.
ईश्वर उवाच
The verse emphasizes that divine intervention (Govinda’s manifestation) is aligned with dharma and occurs through a righteous lineage, underscoring the ethical ideal that kingship and social order are sanctified when rooted in dharma.
Īśvara is describing a future (or foretold) descent of Govinda within Manu’s dynasty, naming key figures in the line—Aṅga and then Antardhāmā—thereby situating the avatāra within a specific royal genealogy.