Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
गिरिपृष्ठेषु रम्येषु व्याहरन्तो जनप्रिया: । वहाँके रमणीय पर्वतशिखरोंपर लोगोंको प्रिय लगनेवाली बोली बोलते हुए पक्षी प्रसन्नतासे युक्त हो नाचते और कलरव करते थे
giripṛṣṭheṣu ramyeṣu vyāharanto janapriyāḥ |
Wika ni Nārada: Sa magagandang gulod ng kabundukan, ang mga ibon—na ang huni’y kaaya-aya sa mga tao—ay nag-uusap sa matatamis na tinig, masayang kumikilos na wari’y sumasayaw, at pinupuno ang mga taluktok ng masiglang alingawngaw, na nagpapahiwatig ng pagkakaisa ng isang payapang kaayusang likas na nakaayon sa dharma.
नारद उवाच
The verse highlights an ideal atmosphere of harmony: when the world is aligned with dharma, even nature appears orderly and pleasing—symbolized by sweet, people-delighting bird-calls on beautiful mountain heights.
Nārada is describing a scenic setting on charming mountain ridges where birds call out pleasantly, creating a joyful soundscape that underscores the serenity of the place being depicted.