Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
मदिराश्चश्व राजर्षिददत््वा कन्यां सुमध्यमाम् | हिरण्यहस्ताय गतो लोकान् देवैरधिष्ठितान्
madirāś caśva rājarṣir dattvā kanyāṁ sumadhyamām | hiraṇyahastāya gato lokān devair adhiṣṭhitān ||
Wika ni Bhishma: Si Madirāśvā, ang haring-ṛṣi, ay nagbigay rin ng isang dalagang may payat na baywang bilang asawa kay Hiraṇyahasta; at pagkaraan ay lumisan patungo sa mga daigdig na pinamumunuan ng mga diyos—hudyat ng mapagpalang wakas na nakakamit sa matuwid na pagkakaloob at wastong pag-uugnay sa pag-aasawa.
भीष्म उवाच
The verse underscores the dharmic value of proper gifting—especially the socially sanctioned giving of a maiden in marriage (kanyādāna)—and links such righteous conduct with the attainment of exalted, god-governed realms after death.
Bhishma recounts that the royal sage Madirāśvā arranged a maiden’s marriage by giving her to Hiraṇyahasta; after fulfilling this duty, he departed and attained heavenly worlds presided over by the gods.