Shloka 23
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजा सुमन्युने भक्ष्य, भोज्य पदार्थोंके पर्वत-जैसे कितने ही ढेर लगाकर उन्हें शाण्डिल्यको दान दिया था। जिससे उन्होंने स्वर्गलोकमें स्थान प्राप्त कर लिया ।।
rājā sumanyunā bhakṣya-bhojya-padārthānāṃ parvata-sadṛśān bahūn nikṣepān kṛtvā tān śāṇḍilyāya dānaṃ dattavān; tena sa svargaloke sthānaṃ prāptavān. nāmnā ca dyutimān nāma śālvarājo mahādyutiḥ; dattvā rājyam ṛcīkāya gato lokān anuttamān mahātejasvī.
Wika ni Bhishma: Si Haring Sumanyu ay nagtipon ng mga bunton na parang bundok ng mga pagkaing makakain at mga handang handaing masarap, at ipinagkaloob iyon kay Śāṇḍilya; dahil sa gawang may bisa ng kabutihang iyon, nagkamit siya ng lugar sa langit. Gayundin, ang maringal na haring Śalva na nagngangalang Dyutiman—maningning at makapangyarihan—ay ipinasa ang kanyang kaharian sa pantas na si Ṛcīka at lumisan patungo sa mga daigdig na walang kapantay. Itinatampok ng talatang ito ang lakas na moral ng pagbibigay at ang mapagpakumbabang pagtalikod sa kapangyarihan para sa mas mataas na kaganapang espirituwal.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That generous giving (dāna), especially of substantial sustenance, and the willingness to relinquish power (rājya-tyāga) for a higher good are powerful dharmic acts that yield exalted spiritual results—symbolized here by attaining heaven and ‘unsurpassed worlds’.
Bhishma cites exemplary precedents: Sumanyu donates vast heaps of provisions to the sage Shandilya and gains a heavenly station; similarly, the Shalva king Dyutiman transfers his kingdom to the sage Richika and departs to supreme realms, illustrating how righteous generosity and renunciation elevate one’s destiny.