Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
राजर्षि मदिराश्व अपनी सुन्दरी कन्या विप्रवर हिरण्यहस्तको देकर देवताओंके लोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | lomapādaś ca rājarṣiḥ śāntāṃ dattvā sutāṃ prabhuḥ | ṛṣyaśṛṅgāya vipulaiḥ sarvaiḥ kāmair ayujyata ||
Wika ni Bhishma: Si Lomapada, ang makapangyarihang haring-ṛṣi, ay nagbigay ng kanyang anak na si Śāntā bilang asawa sa dakilang brahmin-ṛṣi na si Ṛṣyaśṛṅga. Sa matuwid na gawang ito—ang pag-aalay ng anak sa isang karapat-dapat na asceta—nakamit ni Lomapada ang saganang kasaganaan at natupad ang lahat ng kanyang layon; ipinakikita na ang paggalang sa kabutihan at pagsuporta sa kahusayan sa espiritu ay nagdudulot ng kapakinabangang panlupa at ng gantimpalang moral.
भीष्म उवाच
A king who acts according to dharma—honoring and supporting genuine spiritual excellence—gains both moral merit and practical welfare; righteous alliances and gifts made to worthy recipients are portrayed as conduits of prosperity and fulfillment.
Bhishma recounts that King Lomapada gave his daughter Shanta to the sage Rishyasringa; as a result, Lomapada became endowed with abundant blessings and achieved the fulfillment of his desires.