Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
जामदग्न्यश्न विप्राय भूमिं दत््वा महायशा: । रामो3क्षयांस्तथा लोकान् जगाम मनसो5डघिकान्
Jāmadagnyāya viprāya bhūmiṁ dattvā mahāyaśāḥ | Rāmo 'kṣayāṁs tathā lokān jagāma manaso 'dhikān ||
Wika ni Bhīṣma: Ang maringal na si Rama, anak ni Jamadagni (si Paraśurāma), matapos ipagkaloob ang daigdig bilang kaloob sa isang Brahmana, ay nakamtan ang mga daigdig na di-nasisira—mga kahariang lampas pa sa madaling maisip ng isip.
भीष्म उवाच
That giving (dāna) and renunciation performed according to dharma—especially the relinquishing of worldly sovereignty—yields imperishable spiritual results, described as ‘akṣaya’ realms beyond ordinary mental imagining.
Bhishma cites Parashurama (Rama, son of Jamadagni) as an exemplar: after donating the earth/land as a gift to a Brahmin, he is said to have attained imperishable worlds, illustrating the fruit of righteous generosity.