Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
अर्द्धमानाश्च विबुधा ग्रहेण सुबलीयसा । शिवदत्तवरान् जष्नुरसुरेन्द्रान सुरा भूशम्
arddhamānāś ca vibudhā graheṇa subalīyasā | śivadattavarān jaṣṇur asurendrān surā bhūśam ||
Wika ni Vāsudeva: “Nang magsimulang manggulo ang napakalakas na Graha sa mga diyos, ang mga deva—bagama’t napipisil—ay gumanti at tinalo ang mga panginoon ng asura na tumanggap ng biyayang iginawad ni Śiva. Kaya’t nagpatuloy ang mahabang digmaan sa pagitan nila, na nagpapakita na ang kapangyarihang may basbas, kapag ginamit sa pang-aapi, ay nag-aanyaya ng paglaban at matagal na tunggalian.”
वासुदेव उवाच
Power—whether innate or protected by divine boons—does not justify oppression; when strength is used to torment others, it provokes rightful resistance and can lead to long, destructive conflict.
A mighty Graha begins afflicting the devas; the gods, though distressed, retaliate and beat the asura chiefs who possess boons from Śiva, and the struggle continues for a long time.