Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 313
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
तस्मात्तु कपिला देया कौमुद्रां ज्येष्ठपुष्करे । ब्रह्म हत्याके समान जो कोई पाप होता है
tasmāttu kapilā deyā kaumudrāṁ jyeṣṭha-puṣkare |
Wika ni Yama: Kaya nga, sa araw ng kabilugan ng buwan sa Kārtika, nararapat magbigay‑kawanggawa ng isang kapilā—isang bakang kulay kayumanggi—sa Jyeṣṭha‑Puṣkara. Itinuturo na ang iisang handog na ito’y nakapaglilinis maging ng kasalanang kasingbigat ng brahmahatyā (pagpatay sa isang brāhmaṇa), at ang pag-aalay ng isang baka ay ipinahahayag na katumbas sa gantimpala ng sandaang karaniwang pag-aalay ng baka. Ang diwang etikal nito: ang dāna na taos‑puso, nasa tamang panahon at tamang pook, at ginagawa nang may pananampalataya, ay may pambihirang kapangyarihang magpabanal at sumusuporta sa kaayusan ng dharma.
यम उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the exceptional purificatory and merit-giving power of properly performed dāna—specifically, donating a kapilā cow at the sacred place Jyeṣṭha-Puṣkara on Kārtika Pūrṇimā—said to cleanse even extremely grave sins and to equal the merit of many ordinary cow-gifts.
In Yama’s discourse on dharma and religious duties, he prescribes a specific act of charity tied to a particular time (Kārtika full moon) and place (Jyeṣṭha-Puṣkara), emphasizing its extraordinary efficacy as expiation and as a source of puṇya.