Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 26
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
वहाँ पुण्योदका नामसे प्रसिद्ध नदी है, जो यमलोकनिवासियोंके लिये विहित है। उसमें अमृतके समान मधुर, शीतल एवं अक्षय जल भरा रहता है ।।
yama uvāca | tatra puṇyodakā nāma prasiddhā nadī yā yamalokanivāsibhyo vihitā | tasyāṃ amṛtasamaṃ madhuraṃ śītalam akṣayaṃ ca jalaṃ pūrṇaṃ tiṣṭhati || sa tatra toyaṃ pibati pānīyaṃ yaḥ prayacchati | pradīpasya pradānena śrūyatāṃ guṇavistaraḥ | yo hiha jaladānaṃ karoti sa paralokaṃ gatvā tasyā nadījalasya pānaṃ labhate | atha pradīpadānāt yaḥ atiriktataraḥ lābhaḥ sa śrūyatām ||
Wika ni Yama: Doon ay may isang ilog na tanyag na tinatawag na Puṇyodakā, na itinalaga para sa mga nananahan sa kaharian ni Yama. Puno iyon ng tubig na gaya ng nektar—matamis, malamig, at di nauubos. Sinumang nagkakaloob ng inuming tubig dito sa daigdig, pagdating sa kabilang buhay ay iinom ng tubig ng ilog na iyon. Ngayon, pakinggan ang mas malawak na salaysay ng mga gantimpalang nagmumula sa pag-aalay ng ilawan (dīpa-dāna).
यम उवाच
Educational Q&A
Acts of practical charity—especially giving drinking water—generate lasting merit that returns to the giver in the afterlife; the passage also introduces the superior or expanded merits associated with gifting a lamp (dīpa-dāna).
Yama describes a sacred river in his realm, Puṇyodakā, whose nectar-like water is enjoyed by those who donated water while alive; he then transitions to explain, in greater detail, the fruits of lamp-giving.