Shloka 14
अध्याय १३२ — कर्मणा मनसा वाचा: स्वर्गमार्गः तथा आयुर्विपाकः
Adhyāya 132 — The path to heaven through deed, mind, and speech; karmic results for lifespan
पितरश्न न तुष्यन्ति वर्षाण्यपि त्रयोदश । यह परम गोपनीय रहस्यकी बात सुनो। श्राद्धमें
gārgya uvāca | pitaraś ca na tuṣyanti varṣāṇy api trayodaśa | yat parama-gopanīyaṁ rahasyaṁ tad idaṁ śṛṇu | śrāddhe yajñe tīrthe ca parvaṇi ca dineṣu devatārthaṁ yat haviṣyaṁ saṁskriyate | tad yadi rajasvalā kuṣṭhī vā vandhyā vā strī paśyet, tad-dṛṣṭaṁ haviṣyaṁ devā na gṛhṇanti; pitaraś ca trayodaśa-varṣāṇy asantuṣṭā bhavanti || śukla-vāsāḥ śucir bhūtvā brāhmaṇān svasti-vācayet | kīrtayed bhārataṁ caiva tathā syād akṣayaṁ haviḥ |
Wika ni Gārgya: “Hindi nasisiyahan ang mga Pitṛ (mga ninuno)—kahit sa loob ng labintatlong taon. Dinggin ang pinakatagong aral na ito. Kung sa mga araw ng śrāddha, ng sakripisyo, ng paglalakbay sa banal na pook (tīrtha), o ng sagradong kapistahan (parvan), ang handog na alay (havis) na inihanda para sa mga diyos ay makita ng babaeng may regla, ng babaeng may ketong, o ng babaeng baog, hindi ito tinatanggap ng mga diyos na para bang ‘nadungisan’ ng kanilang tingin, at ang mga ninuno’y mananatiling di nasisiyahan sa loob ng labintatlong taon. Kaya sa mga araw ng śrāddha at sakripisyo, dapat maligo at magpakalinis, magsuot ng puting kasuotan, magpabigkas sa mga brāhmaṇa ng mga pagpapala (svasti), at bigkasin ang Bhārata; sa gayon, ang handog para sa mga diyos at ninuno ay nagiging di-nauubos.”
गार्ग्य उवाच
Educational Q&A
The passage stresses the perceived importance of ritual purity and careful conduct around offerings: improper exposure of oblations is said to obstruct divine acceptance and ancestral satisfaction, while purification, auspicious benedictions, and recitation of the Mahābhārata are presented as means to secure enduring (akṣaya) ritual fruit.
Gārgya is instructing about śrāddha and sacrificial procedure, warning of consequences if offerings are viewed by certain persons deemed ritually inauspicious in that discourse, and then prescribing corrective/positive practices—bathing, wearing white, svasti-recitation by brāhmaṇas, and Bhārata recitation—to ensure the offerings’ efficacy.