Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
जो सुन्दर रूप, पूर्णांगता, पूर्ण आयु, उत्तम बुद्धि, सत्त्व, बल और स्मरणशक्ति प्राप्त करना चाहते थे, उन महात्मा पुरुषोंने हिंसाका सर्वथा त्याग कर दिया था ।।
bhīṣma uvāca | ye sundara-rūpaṃ pūrṇāṅgatāṃ pūrṇāyuḥ uttama-buddhiṃ sattvaṃ balaṃ ca smaraṇa-śaktiṃ prāptum icchanti sma, te mahātmānaḥ puruṣā hiṃsāyāḥ sarvathā tyāgaṃ cakruḥ || ṛṣīṇām atra saṃvādo bahuśaḥ kuru-nandana | babhūva teṣāṃ tu mataṃ yat tat śṛṇu yudhiṣṭhira ||
Wika ni Bhishma: “Yaong mga dakilang-kalooban na nagnanais makamtan ang kagandahan ng anyo, kabuuan ng katawan, ganap na haba ng buhay, mahusay na pag-unawa, kalinisan ng loob, lakas, at makapangyarihang alaala ay lubusang tumalikod sa karahasan. O ligaya ng mga Kuru, tungkol dito’y maraming ulit nang nagtanungan at nagtalo ang mga rishi; ngayon, Yudhishthira, pakinggan mo ang pasyang sa huli’y pinagkaisahan nilang lahat.”
भीष्म उवाच
Complete renunciation of violence (ahiṃsā) is presented as a foundational ethical discipline that supports both bodily wellbeing (health, longevity, strength) and mental excellence (intellect, purity, memory).
Bhishma addresses Yudhishthira and reports that sages have repeatedly debated this topic; he is about to present the consensus conclusion—namely, that those seeking the highest human excellences abandon violence entirely.