Shloka 11636
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् । वहाँ उसे अमृतका आहार प्राप्त होता है तथा वह तृष्णारहित हो वहाँ रहकर आनन्द भोगता है। राजन! वह दिव्यरूपधारी पुरुष राजर्षियोंद्वारा वर्णित देवर्षियोंके चरित्रका श्रवण-मनन करता है और श्रेष्ठ विमानपर आरूढ़ हो मनोरम सुन्दरियोंके साथ मदोन्मत्तभावसे रमण करता हुआ तीन हजार युगों एवं कल्पोंतक वहाँ सुखपूर्वक निवास करता है
yugakalpasahasrāṇi trīṇy āvasati vai sukham |
Wika ni Bhishma: Sa loob ng tatlong libong siklo ng yuga at kalpa, nananahan siya roon sa ligaya. Sa daigdig na iyon, tumatanggap siya ng pagkaing tulad ng amrita; napapawi ang uhaw at pagnanasa, at tinatamasa ang kaluwalhatian ng kagalakan. O Hari, ang maningning na lalaking may anyong dibino ay nakikinig at nagbubulay sa mga buhay ng mga devarishi gaya ng isinalaysay ng mga rajarsi; saka, sumasakay sa isang dakilang vimana, at sa matinding pagkalugod ay nakikipaglaro sa mga kaakit-akit na dalaga—at sa gayon ay namamalagi roon nang masaya sa loob ng tatlong libong yuga at kalpa.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes karmaphala: righteous merit can yield prolonged heavenly enjoyment, characterized by abundance (nectar-like sustenance) and the absence of craving. It also highlights śravaṇa and manana—listening to and reflecting on the exemplary lives of sages—as a sustaining, elevating practice even in exalted states.
Bhishma describes to the king the posthumous condition of a meritorious person: he attains a divine form, lives for an immense duration (three thousand yugas and kalpas) in a celestial realm, rides a splendid vimana, enjoys the company of beautiful maidens, and engages in hearing and contemplating the deeds of devarishis as recounted by royal sages.